Tulpen (Dutch)

Ooit zal ik verwelkt zijn. Ooit zullen mijn bladeren neerdwarrelen en zal ook ik mijn kop laten hangen. Mijn geur zal grauw zijn en mijn kleuren vervaagd. De pracht en de schoonheid die mijn gestalte ooit tekenden, zullen zich verscholen houden achter een uitgeleefd lichaam. De glorie waarmee ik een somber gelaat had kunnen opklaren, zal mij verlaten hebben. Bedrogen zal ik zijn door de jeugdige gloed die, net als de eerste zonnestralen, de dag deed opleven.

Toch zal ik geleefd hebben en niet geleefd zijn. De fijne lijnen op mijn huid zullen het verhaal vertellen van een leven vol gelukzaligheid en avontuur. Getekend op mijn vel, relikwieën van onbezonnen tijden.

Mijn lach, seniel, rauw en wat roestig, zal slechts een echo zijn die weergalmt tot in de oneindigheid. Naast mij liggend de geliefde. Het eerste en laatste dat ik zie voor ik mijn ogen sluit. In zijn woorden zit het Ware. In zijn hart ben ik dat.

Ik zal geen spijt hebben, geen rumoer. Geen angst om niet meer te zijn, geen tranen meer om te huilen. Ik zal niet angstig snakken naar adem, want mijn laatste zucht was niet verspild. Ik zal de oorlog niet verklaren aan de tijd.

In volle rust en raadzame vrede
Geef ik me over

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s