Alleen (Dutch)

De dag is voorbij. De zon is net achter de huizen verdwenen en jij staat naast me. Ik hoor hoe je rustig in en uit ademt als een zachte bries die door de bomen ruist. Vergeef het me als ik plots je hand vastpak of m’n hoofd even laat rusten op je schouder. De drang is me te groot en dat vage gevoel van verlangen knaagt aan me, het creëert een leegte die enkel een ander kan opvullen. Het zal me vast niet verlossen uit mijn lijden, maar voor even zal ik vergeten hoe het voelt om alleen te zijn.

Ik zal wegzinken in de gedachte dat jij me zal gidsen, dat wanneer ik verdwaal in mijn eigen zijn jij mij zal redden, dat jij aan het eind van mijn oneindigheid zal wachten en dat jij de eenzaamheid zal verjagen met je afwezige aanwezigheid.

Ik zal hopen dat jij mijn kompas bent wanneer de sterren schuilen op een bewolkte nacht. Denkende aan jou zal ik de dagen sterk doorkomen. En in tijden dat je er niet bent, zullen seconden uren worden, zal de regen langzamer naar beneden vallen, zullen lichten op rood blijven staan, worden zinnen steeds langer, een spontane lach steeds korter, lijkt de horizon plots zo onbereikbaar ver en schijnt de zon niet meer zo helder als toen jij er nog was om mijn dag op te klaren.

Jij zou mij alles kunnen geven, maar na een tijd zal ik inzien dat ik je niet waard ben. Het verbaast me steeds hoe ingewikkeld een simpele ziel als ik kan zijn. Net als iedereen maar één bestemming, maar verschillende wegen om er te geraken. Één uitkomst, maar telkens oplosbaar met een andere formule.

Ik weet dat op een dag jij ook slechts een herinnering zal zijn, een vondst in mijn zoektocht naar voldoening. Je ogen zullen geen kleur meer hebben. Ik zal vergeten zijn hoe zoet je stem klonk toen je die liefkozende woorden nog tegen me sprak.

Je was al een van die oneindig veel golven. Ik zwom naar je toe, jij nam me op en voerde me met je mee. Ik sloot mijn ogen, voelde de zachte streling van het zoute water en voor even bleek ik gewichtloos zonder al mijn zorgen. Maar het was niet toegestaan. Al gauw bereikte ik weer de kust, het zand zo ruw op mijn tedere huid. Toen ik me omdraaide was jij reeds weer verdwenen. En ik, ik was weer alleen.

2 thoughts on “Alleen (Dutch)”

Leave a Reply to T.S Cancel reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s