Poem Before Bed

I write words for whom I love
I cry out on blank pages and wreck them until the root of the tree
And with trembling leaves of green I make a bed on which I lay my heavy head upon at night and chant myself to sleep
Sheets of cold air cover my beaten body
Bloodstains from raindrops drip
Running on fragments of glass
Making my soaked porcelain skin supple
To live (this life) I had to give my all
A nightingale on my windowsill sings away the darkest of dreams
Remember the nights when stars of ice disguised the beauty of the silent sky
A wolf howled, a little girl weeped
A man set fire and burned the church down
So I went back to sleep


1 thought on “Poem Before Bed”

  1. Wejo cool cool,
    Ik vond deze echt cool, omdat je hier meer werkt met beelden dan met woorden. ‘T is een beetje alsof elke versregel zijn eigen schilderij’tje heeft. Vooral vanaf de line “a nightingale….”, vanaf daar is het alsof elke versregel u meepakt naar een ander vision.

    Bij de laatste lijntjes wordt het zelfs nog beter, omdat het lijkt alsof er daar geen sprake meer is van bewust beelden maken. Het is eerder alsof je ze gewoon uit de aether geplukt hebt, ze horen erbij, en ze passen er ook echt bij, maar zonder echt te weten waarom.

    Anyway, ik vind de gedichten waar je meer ambigu blijft beter, sommige anderen zijn iets te direct, en dan lijkt het meer alsof je gewoon een anekdote vertelt, het mist die kracht van mysterie. Hier is dat niet zo, dit is very nice (thanks, Borat) .

    Keep going!

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s