Fanum Fortunae

Ik werd met m’n gedachten ver weggedreven op een gesponnen wolk

De wind blies en zuchtte, de hemel brak open en ik vluchtte 

Voor een realiteit, een werkelijkheid getroffen door hoogmoedigheid

Ik verdwaalde veel liever in het hemelse godvergeten Niemandsland

Waar ik zonder naam mijn dagen in rust zou doorbrengen

Want in de vergetelheid ligt mijn toekomst

Gevloeid uit eeuwige roem

Doch aanvaard ik geen bitter einde en verzoen ik mij met Fanum Fortunae 

Noch verankerd door het verleden onthoud ik mezelf van leven

En op mijn witte wolk drijf ik eeuwig verder

Tot ook mijn vruchtbaar as gouden bloemen baart

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s